anlamak* açıldı

2004 yılından bu yana hayata dair daha çok anlamamızı temin etmeye gayret eden anlamak.com, iki yılı aşkın suskunluğunun ardından tekrar açıldı. Niyetimiz bir daha kabuk dahi değiştirsek yayınımıza ara vermemek olacak. Zira kapandıktan sonra sizlerden gelen serzenişler öyle büyük oldu ki, yaptığımızın pişmanlığını her daim yaşadık; ancak üzerimize vazife olan değerlerimiz, sorumluluklarımız ve hayatın yokuşları bizi sizlerden uzak tuttu.

Onca yıl yayında olan anlamak* ardında büyük bir editör ve sponsor grubunun olduğu sanıldı. Bunun nedeni, eserlerini anlamak* için paylaşan üyelerimize editörlerin varlığını dahi hissettirmemekti. Zira "bilen" ya da "değerlendiren" kişi olmak bizim için nefsaniydi. Duvarlarını kitap, film ve müziklerle süslediğimiz yuvamızın dahi nefsimize hoş gelmesini engellemekti gayemiz. Zira gün olur gözleri pırıl pırıl parlayan bir üyemizin içerisindeki hevesi söndürürüz de boynumuz bükülür diye mümkün mertebe susmayı tercih ettik.

Peki kim bu editörler? Bu site nasıl ayakta duruyor?
anlamak* [Editörleri] 2005 yılında dünya evine giren İyinur ve Bünyamin ERGÜN'dür. Amaçları yalnızca anlamak başlıklarında olduğu gibi bilmek, dinlemek, düşünmek, görmek ve tanımak olan naçizane bir aile. Yalnızca bu eylemlerin birliğiyle oluşan anlamak* bizim gibi nefsinden ürken insanları bir araya getirmeli ve birilerine "Evet, bizim gibiler de varmış" demeliydi. Tüm uğraşımız bunun içindi ve tamamı deli işiydi.

Deli işiydi, zira anlamak* için günde ortalama 6 saat ayırıyorduk. Elimize yapışan kitapları bir an önce bitirip, o kitapla tanışma ihtimali dahi olmayan kişilerle paylaşabilmek için yanıp tutuşuyorduk. Yalnızca okuduğumuz ve kitaplığımızda bulunan kitapların en can alıcı ve tamamı tanıtıcı bölümünü anlamak için yayınlıyor, vaktimiz kalırsa da bir kaç cümle yorum yazıyorduk. Dedik ya, deli işiydi. Hiç bir hedefiniz olmadan yüzlerce (kapandığında anlamak* için 200’den fazla kitap tanıtımı yapılmıştı) kitabı internette tanıtan, o tanıtım yazılarını bilgisayara geçirmek için çırpınan, yayınlandığı vakit, üzerinden yük kalktığını hisseden kaç akıllı insan vardır, şu hayatta? Ya da izlediği bir filmin ardından eşiyle yaptığı sohbetin silüetini anlamak* için paylaşan? Bilgiye yalnızca maddiyat sahibi olmakla erişilemeyeceğini, samimi değerler üzerine inşa edilerek yükselebileceğini "Paralel Okumalar" ve "Paralel İzlemeler"le anlatmaya çalıştık. Bir internet sitesinin uyarısıyla aynı anda aynı kitabı alıp, aynı zamanda okuyan ve akıllarına yansıyanları aynı zamanda paylaşan kişilerin dünyalarındaki değişimlere an be an şahit olduk. Adam gibi filmler izleyip, izlediğini eleştirmenin yalnızca ehillere ait olmadığını anlatmak için gayret ettik. Anlaşılması gerekenin, sunulandan ötede olduğunu gösterebilmek için sizlerle birlikte gece gündüz uğraştık durduk.

Bir gün olsun Üstadın dediği gibi,

"Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti,
iyi insanlar iyi atlara binip gitti."

demedik, diyemedik. İçimizde daima umut taşıdık, bizim gibi düşünenlerin yakınımızda olduğua dair. Israrla kibrimize yenilip fildişi kulemize çıkmadık. Ailemizi, değerlerimizi, bilgimizi ve inancımızı koruyup mevcudu daha da artırarak yaşamaya gayret ettik; ancak tıkandığımız yerler, bizi bizden aldı. Takas edilen ahlak, metalaşan inanç ve çöpe atılan değerleri gördükçe mağaramızın en kuytusuna çekildik ve duvara akisleri yansıyan gölgeleri gerçek bilip kendimizi aydınlığın mağarasına hapsettik. Bu sancılarımız bize iki melek nasip etti. Şu an biri 3 yaşında, diğeri 1 yaşında olan kızlarımız hayata bizi bağlayan yegane unsurlar oldu. Açıkçasını söylemek gerekirse, bu süreç içerisinde anlamak* için çalışacak pek vaktimiz olmadı. Yalnız bu tecrübeyi anlamak* için epeyce kafa yorduğumuzdan emin olunuz. Bu kadar muazzam bir güzelliği, tam anlamıyla mucize olan bu goncaları büyütebilmek için canımızdan verdik. Onlar sayesinde beşeri hayatın getirdiklerini daha da iyi anladık, korkularımızı yakamızdan silkip yeniden doğrulduk.

İnternet, çağımızın hastalığı, kimi zaman pislik yuvası, kimi zaman bilgi. Kimi zaman rezaletin efendisi, kimi zaman erdemin. Bu küçük aile kim bilir internetten kaç kere yılmıştır. Lâkin, üzerimizde hissettiğimiz sorumluluk, bize tekrar anlamak* için çalışmamızı şart koşuyor. Yalnız bu sefer eskisinden biraz daha farklı bir şekilde.

anlamak* yola çıktığından bu yana hep "çok ağır" olmakla eleştirildi. Bu eleştirilere başından beri kulak asmadık. Şimdi de kulak asmak niyetinde değiliz. Zira anlamak* için yorulmak, eğilmek gerekir. Çizgimiz bozulmadan yola devam edeceğiz; ancak bu sefer -en azından bir müddet- editörler dışında paylaşımda bulunulmayacak. Kayıtlı üyeler ancak yorum yapabilecek. Paralel aktivitelerimize devam etmeye niyetliyiz; ancak bu aktiviteler için üye sayımızın artmasını bekleyeceğiz.

Eskiden yalnızca kayıtlı üyelerimiz yorum yapıyordu; artık üye olmadan da yorum yapılabilecek; ancak bu yorumlar Editör onayına tabi olacak. Eskisi kadar çok paylaşım olur mu, bilemiyoruz; ama yeniliklerden haberdar olabilmek için sağ alt köşede bulunan bülten bölümüne e-posta adresinizi girmenizi ve yeniliklerden bu şekilde haberdar olmanızı öneririz.

Artık facebook da kullanacağız. Etkinlik haberlerini ve anlamak faaliyetlerini facebook üzerinden daha geniş kitlelerle paylaşabileceğimizi düşünüyoruz. Şayet facebook üyeliğiniz varsa sağ üstteki “beğen” tuşuna basarak bizi facebook’tan da takip edebilirsiniz.

Allah’ın anlamak* üyelerine neleri nasip edeceğini şüphesiz bilemiyoruz. İnşaAllah yolumuz açık, aydınlık ve irfan dolu olur.

Samimiyetle
anlamak* [Editörleri]