MAKİNA ELEMANLARI / 5. cilt ve ilavesi // Şefik Okday

İyinur Ergün Ça, 28/03/2012 - 10:03 tarihinde yazdı

Boru ve Kapama Armatürlerdeki Yenilikler
Boru ve Kapama Armatürlerdeki Yenilikler 5. cilt İlavesi adıyla 61 sayfalık kitap halinde
74 Resim ve 12 Tablo

 

 

 

__________________________________

Ö N S Ö Z
BORU VE KAPAMA ARMATÜRLERDEKİ YENİLİKLER
KİTABIM HAKKINDAKİ DÜŞÜNCELER

1950-1951 Yıllarındaki ilk baskısını çıkardığım iki ciltlik Makine Elemanları kitaplarımı sonraları 6 cilde çıkardım. Bunlardan bir çoğu 4. baskısını yaptılar ve aradan geçen yarım yüzyıllık sürede, biten kitapları genişleterek yeniden bastım ve bugüne kadar 6 cildimin hepsini her an için toplu olarak yetişen genç mühendislerimizin hizmetine sundum. Ancak Boru ve Armatürleri kapsayan 5.cildimin yenisini çıkarmakta biraz geciktim. Bu nedenle genç arkadaşlardan özür diliyor ve bu defa genişletilmiş olarak çıkardığım 5. cildin de diğer ciltler ile birlikte kendilerine yardımcı olacağını umuyorum.

Ansiklopedik bilgi ihtiva eden kitaplarımın emekli olduktan 33 yıl sonra bile rağbet gördüklerini görebilmem, 92 yaşımı doldurmak üzere olduğum bu günlerde cenab-ı hakk'ın bana verdiği en büyük lütuftur.

Boru ve Armatürler bahsini ilk olarak 1951'de 2. cildimin 27 sayfalık küçük bir parçası iken 1975'de müstakil 400 sayfalık bir cilt olarak ve şimdi de (2002 yılındayız) bir çok yenilikleri ilave ederek 92 yaşımı doldurduğum bu sene yeniden sevdiğim gençler için yazmaya fırsat bulduğumdan son derece mutluyum.

5. cildi önceleri almış olan arkadaşlara bir kolaylık olmak üzere bunu “Boru ve Armatürlerdeki Yenilikler” adıyla 61 sayfalık ayrı bir kitapçık olarak çıkardım. Bundan sonra "Boru ve Armatürler" kitabımı alacak olanlar için ise eski 400 sayfalık cilde, yenilikleri ekleyerek 461 sayfalık ek cilt halinde yeniden bastırdım.

30.12.1967'de kendi arzumla emekliye ayrıldıktan sonraa çok sevdiğim, o zamanki Teknik Okul, bugünkü Yıldız Teknik Üniversitesi ile yaşamımı birlikte sürdürdüm diyebilirim. Ayrılırken arkadaşlarım bana: “Niçin ayrılıyorsun? Bir sene sonra okulumuz Akademi olacak ve sen bir yabancı dil bildiğinden ve okul için bir kitap yazmış olduğundan otomatik olarak profesörlük unvanını alacaksın” demişlerdi. Ben de cevap olarak bir değil, iki yabancı dil bildiğimi (Fransızca ve Almanca) ve okul için 4 kitap yazmış olduğumdan bir sene sonra otomatik olarak profesör olacağımı bildiğimi ancak, oturduğum yerden unvan kazanmaktansa, okul için çalışmalarımı sürdürüp bunun takdir edilerek bana ya fahri profesörlük ya da fahri doktorluk unvanının verilmesini beklediğimi söylemiştim.

Emekliliğimden sonra okul için 17 sene daha çalışıp, okur için yepyeni iki cilt daha yazdım.

Bunlardan biri 400 sayfalık, Boru ve Armatürler bahsi, 1975'te 1984'te 6. cilt Mukavemet ve Toleranslar ismindeki yepyeni kitaptan başka 4 defa da eski ciltlerin yeni baskısını yaptım.

Babamın 1977'de vefatı üzerine gittikçe sıklaşan taleplere uyarak anı kitapları yazmaya başladım.

1950'de Almanya'da büyük çapta işçi ihtiyaca doğmuş ve kapılarını açmış, yurdumuzdan da ulu orta neredeyse herkesi kabul etmeye başlamış bu da Almanya'daki Türk imajının düşmesine neden olmuştur. 1993'den sonraki yıllarda Almanya, Belçika ve İsviçre'de anı kitaplarımı tanıtan 20'yi aşkın konferans verdim ve Türk imajını yükseltmeye çalıştım. Emekli olduktan sonra bütün bu çalışmalarım Türkiye'de hiçbir takdir görmezken ta Birleşik Amerika'dan bir plaket aldım.

İşin ilginç tarafı, Yıldız Üniversitesinden mezun olup Amerika'ya yerleşmiş ve oradaki düşünce tarzını benimsemiş olan arkadaşların, çalışmalarımı takdir ederek Washington’da kurdukları cemiyet tarafından bu anlamlı plaketi bana göndermiş olmalarıdır. Bu da başmka toplumlarda yaşayan insanlarımızın o toplumların düşünce şeklini almış olmalarının bir neticesidir.

Bütün temennim, yavaş yavaş, yurtdışında okumuş ve orada çalışmış olan arkadaşların gittikçe çoğalması sonucu, bundan sonraki arkadaşlara gelecek takdir mektuplarının yalnız yurttışından olmayıp, yurdumuzdaki çeşitli üniversite ve emsali kurumlardan gelmesidir.

Bu satırları yeni yetişen genç meslektaşlarımın takdirine arz ediyorum.

ŞEFİK OKDAY

__________________________________

ŞÜKRAN BORCU

2002 yılında, 6 ciltlik Makina Elemanları kitaplarımın beşinci cildinin 4. baskısını çıkarabilmiş olmam neticesiyle, bana bu hususta yardımlarını esirgememiş olan, aşağıda isimleri bulunan müessese ve meslektaşlarıma, memleketim ve kendi namıma teşekkürlerimi sunarım.

Aynı zamanda, konuyu kısa zamanda ele almasını bilen, ciddi, sıkı ve fedakâr çalışmalarıyla bana yardımcı olan 22 yaşındaki sekreterim İ.G’ye de teşekkürü bir borç biliyorum.

Yardımlarına teşekkürü borç bildiğim müesseseler ve arkadaşlar, (alfabetik sıra ile) şunlardır;

Ayvaz Endüstri Mamulleri, Karaköy- İstanbul
Borusan Fabrikaları, Salıpazarı-İstanbul
Dizayn Teknik, Büyükçekmece, İstanbul
Gustav Makenberg, Lübeck-Almanya
İntervalf, Bostancı-İstanbul
Klinger Yakacık, Kozyatağı-İstanbul

Cafer Ünlü-Yüksek Mühendis
Hakan Duman- Yüksek Mühendis
Klaus Natterer- Yüksek Mühendis
Özdemir Karanfil- Yüksek Mühendis
Suat Çakmak- Profesör

ŞEFİK OKDAY
İstanbul
Şubat 2002

+++ Şefik Okday anasayfa

kategori: