Aşık olup gizleyen ve bu şekilde ölen insan şehittir...
Aşk ile dikilirse bir dikiş kıyamete kadar sökülmezmiş.

Aşk... Aşk... Aşk... Bu üç harfi öylesi yazmak dahi mutlu eder beni. Bazan kumlara, bazan camlara, bazanda sayfalara dökülür farkında olmadan.

İşittiğim her an tarifsiz garip bir telaş kaplar içimi.

Sebebini anlayamadığım bir körlüğe düşerim düşlerimin uçurumlarından. Kalbim çıkacakmış, kanat alıp uçacakmış gibi oluverir bir anda. Ama çıkamaz ki, gidemez ki, sevmek için bende, içimde kalmak, yaşamak, atmak zorunda. Yüreğim, gönlüm, kalbim ve ey Rabbim ne de güzelsin. Alemlere sığmayan sen, o küçücük mekana girivermişsin öylece. Gönül haneme hoş gelmişsin ey can, sonsuz şükürler olsun sana, sevgiyi yarattığın, yaratıp nefreti öldürdüğün için. Kulunu sevip, ona sevgiyi lutfedip, sevmeyi öğrettiğin için...

Görmediğim, görmeden bildiğim, en çok en deli sevdiğim parçamda mevsimler yaratıp, sonra onları ayrı ayrı vakti halinde yaşattığın için. Bazan yağmur olup yağdıran, bazan poyraz olup deli deli estiren. Bazan gözlerin esrarına gömülen ey Aşk. Görmesede gözler, gönül göz olup görmeyi bilir sevmeyi de. Sevilmeyi o öğretir bana, sevinmeyi de ve sonra ağlamayı.

Ardından gülmeyide tıpkı mevsimler gibi.

Öyle değil mi, mevsimler çift, aylar çift, haftalar çift, saatler çifttir. Sevdalıdır mevsimler birbirine yaz güze, kış ilkbahara vurgun. Yazgıdır gün, hafta, ay ve yıl. Ama günler tektir. Bir yıl tek rakamla biter nedense tıpkı Aşk gibi... Yalnızdır yıllar, sürgündür zamandan, vuslatı asır, seveni sırdaş. Aşığı yoldaş bilip demlenen.

Yalnızlık var mıdır? Tek olmak yalnızlık mıdır ki? Değildir kulunu yaratan onu seven yalnız bırakır mıydı? Yalnız olmak öznesidir insanın, kendini bulmasıdır sonra. Kimi zaman Rahmettir insana yalnızlık. Bazanda tarifsiz zahmettir. Zahmetten kurtulmak için, Rahmeti bulmak, seni bilmek yalnızlığın tek çaresidir Rabbim. Şükür beni yaratana, yaratıp süsleyene, süsleyip değerli kılana, değer verip aşkı kalbime düşürene, onu yudum yudum, kana kana, doyumsuz içirene, içirip damarlarıma salana, ardından başka yüreklere salıp yaşatana yaşatıp hissettirene.

Hani utanmaktır Aşk. Kaçmaktır bazan, köşe bucak gizlenmek, sonra canını yakmaktır, söyleyememek halde yaşamaktır çoğu zaman. Halde yaşatmaktır. Kaçırıverirsin gözlerini ve al al oluverir yanaklar. Avuçlar terler kelimeler düğümlenir düğüm düğüm boğazında. Yutkunmak istersin o dahi eziyet olur o an. Heyelanlar kopar sonra yürekte dalga dalga. Sanki kocaman kayalar gibi, yüksek yüksek dağların bağrından sökülür insan. Pramparça darmadağınık oluverir. Çileyi dost edinip ızdırabı merhem bilen.

Acı, yeli vurmuş taze baharların habercisidir mutluluğa gebe olan.

Simsiyah bir gecedir Aşk. Karanlığı sırdaş olan .yıldızları dost bakışlı, mehtabı ışık bilen. Gecede katiptir Aşk seherde bülbül kesilen. Kirpikleri kalem olup, yaşları mürekkep olan. Düşüp sevdanın sayfalarına satır satır yazılan...

Bir heyelandır Aşk. Korku mudur peki? Değildir aslında, öyle bilinir hep. Oysa Rahmet yağmurlarının ardından, toprağın kendini yenilemesi elemesidir heyelan. Dağların yağmurlarla yıkanması, toprağın bahar habercisidir o telaş o korkular. Suların başkaldırıp, kayaların sökülmesidir. Börtü böcek, kırda çiçek, nazlı bir kelebektir Aşk. Bir kuşun zikri bir yaprağın sesi toprağın duasıdır Aşk.

Depremlerle sarsılır bazan gönül. Onun telaşına düşmüşken yakalanır yürek Aşkın tutkulu bakışlarına. Bakarsın ama tek onu görürsün. Yandığın Aşkın sahibinin ateşidir aslında. Nazar etmiştir o gördüğün sevdiğin surete. Aşkın şavkı vurur sonra o nazlı güzele. Işıl ışıl nur olup akar mahur gözlerden. Bazan yağmur olur, ardından ışıl ışıl toprağı kalbinden öpen bir güneş. Bazan fırtına olur sarhoş limanlara sığınan. Bazan bir kaya olur yosunları dalgalarla öpüşen.

En çok topraktır Aşk binbir tohum çatlatan. Çiçektir taç olup saçlara takılan. Papatyadır sevdi mi sevmedi mi diye bakılan. Nilüferdir bazan, zambak dır en ıssız yerlerde açan. En çok da güldür Aşk, kokusunun sarhoşluğunda dikenlerle uyuyan. Aşktır işte tarifsiz üç harfte toplanan.

Sen Aşk ve Aşkın sahibi, çekilir kimi zaman aradan. Çekilip kendinle bırakır seni yaratan, bilinmeyen diyarlarda yazar anlına sırlı kalem. Yazgın olur Aşk ne yaşı ne zamanı belli olan. Bir anda düşer cemre gibi ve bir anda çekiverir insanı içine. Vakit gözetmeden habersiz sessizce gelen. Süzülür bir gelin gibi kınasını bekleyen. Dur diyemezsin git hiç diyemezsin .Kimi zaman kanata kanata mutluluktur Aşk. Kimi zaman bulutlarda seyri sefa olan. Merhamettir sonra pencere kenarında sabırla bekleyen. Tebessümü buket yapıp, sevdiğine kondurmaktır incitmeden. Dokunmaktır sonra, sıcacık avuçlarda açan can çiçeği olmaktır. Günahları döken, öldüren tövbedir Aşk. Bakmaktır gözlerine muhatabın, dalmaktır ummanlara kaybolmaktır. Önce saygıdır Aşk. Sonra sevgi oluverir ve besleyip büyütürsün. Bir çınar olur gökyüzüne kucak açan. Bazan satır satır yazılıp ancak en tatlısı zahmetsiz tek cümlede (Seviyorum Seni) çözülen. Mayası (Hz) MUHAMMED (SAV) hamuru (Hz) HATİCE (RA) olan. İbadettir Aşk berekettir. Dupduru sudur Aşk, alev alev yangınları söndüren. Bir duadır Aşk. Adı cennet olan.

Orda buluşmak duamızla...