Çok oldu karanlığı katık edeli ufkumuza
Tüyü bitmemiş sözlerin hakkı satırlarımızda
Yarım kalmış sevdalar gevelerdik ağzımızda
Biz şehre güceniktik hep,erimeyen karlara
Sanırdık suların çekildiği yerde bekler bizi leyla

Susardık,sesli harfler merhamet etmezdi bize
Yalnız kahır yazardı suskun alfabemizde
Susardık,hüznümüz geceye bizden evvel varırdı
O dilsiz korunakta bir tek leylamız vardı

Bir yokmuşla başlardı bizim masallarımız
Ahımız erişmezdi feleğin huzuruna
Kaf dağına dargındı kanatsız kuşlarımız
Korkular fısıldardık rüzgarın kulağına

Bilirim bilmediklerim yakacak beni
Ellerim yıkılacak dermandan düşürürcesine diviti
Boşuna değil kıpırdanışı karşımda sökmemiş şafağın
Bir çıngar çıkarıp kanımda pıhtılanışı rüzgârın boşuna değil
Hangi hayrın alameti yüreğimi çatlatan hüzünler şenliği
Bilirim bir mevsim var bulutların örselendiği
Uzak iklimlerden güneşin, koluna hasretler takıp getirdiği
Ben bilmediğim renklerine yerinirim bildiğim mevsimlerin
Cemreyi vuslat yurduna ben düşürmek isterim
Eylül yaprakları toplamak tanımsız kıyılardan
Vatansız ırmakların bengisuyuna karışıp salınmak
Bilirim bilinmezler beni huzurundan kovacak

Var gücüyle değince güneş şafağın tenine
Akşamdan kalma düşler kaygıyla dövülünce
Azarlanınca uykusuz kirpiklerim gecenin gözleriyle
Biraz daha büyüyünce yaşamak zehri kanımda
Ve mahzunluğu çökünce toprağıma kavruk yazların
Adımı kazıyıp sarımtırak kağıtlardan
Alıp gecenin ağzındaki acımtırak tadımı
Rüzgarın serinliğinden yüzümü koparıp
Gün değmemiş gölgesine göç etmek istiyorum ömrümün
Yılgın rüzgarlarla sarsılmamış dallar altında serinlemek
Korkaklığını gözlemek divitin

Ey yalnızlığına bir koşu yetiştiğim şehir,
Titrek bir kuytuna iliştir beni
Ve söyle kimdi daldığı uzaklarda gölgeleri inleten
Kimdi sesini geceye çarptırıp ileten bana
Gecenin çarmıhında gerili kalmışken sözler
Satırlarımı ağartan sağanak nerden indi
Kararmış kanatlarında beyhude avunduğum zaman;
Sen de söyle
Hüznüne susadığım yağmur neden bu kadar geç geldi….

Harcım değidir benim tanımlamak rüzgarı
Mızrakları saplamak sesimin matemine
Göz yaşına bulamak kurumuş pınarları
Hoyratça tokatlamak kök salan umutları.
Çünkü tüm sermayemi adle yatırmadım ben
Duvarlarım çürümedi hüznün rutubetinden
Geceyi kışkırtmadım uykuların üstüne
Üstüme titremeler örtmedim ben.
Ben sevdaya bakarken ağartmadım yüzümü
Kelepçeler vurmadım vuslatın ellerine

Kalemin ele alınışı fiilini bir anlama sığdırma çabasıyla konular aradım uzun zamanlar. Kelimelerin belini büktü bu yokluk. Her bozkıra bir çadır kondurup ,kondurduğu çadırların etrafını dört başı mamur vatanlar yapan ecdadımın yüzünü yere düşürürcesine cümleler kervanının üzerine bir konu konduramadım. Katar katar kelimeler geçti fikrimin kara deliklerde dolaşıp da hiç hareket edemeyen enginliklerinden. Onlar geçip giderken çadırımı alıp başka bir hayaller ülkesine göçmeyi geçidim aklımdan. Kalemimin tembelliğine küsüp masum beyazlığını zamana satan sarımtırak kağıtlara davet etmeye yüzüm yoktu onları. Çünkü boş kağıtlarımı doldursalar da anlamlarının gideceği bir cihet bulamayacaklardı konusuz cümlelerimde.