Baban gittiğinde « Nur çocuk », daha doğmamıştın,
Annen gittiğinde ise « Nur çocuk », henüz altı yaşındaydın,
Ana şefkatine doyamadın, baba sevgisi tadamadın,
Daha ufacık iken yetim kaldın, nice zahmetlere katlandın,
Doğar doğmaz başlamıştı senin sınavın,
Işte bu yüzden « Nur çocuk », sen herkezden farklıydın…

Bir Pazartesi sabahın seher vaktinde, Rahmet olarak geldin bize,
O andan itibaren, girdin gönüllere, kalpten ve derince,
Sen daha doğmadan farklıydın, farklı olmalıydın Ya SULTAN,
Çünkü sen insanlara Büyük Lütuftun Hak’tan...

Büyük özlem duyarım adını duyduğumda
Senin yokluğun bir eksikliktir ruhumda,
Herkes gibi, bende isterim senin olmak,
Ama gel gör ki, ikimizin kavuşması cok uzak

Seninle olmak bir başka,
Seni yasamak bambaşka,
Görüyorum, kıymetini bilen yok,
Ne yazik ki, hasretinle kavrulan pek çok…

« Uzakta » diye sakin aglama,
Ansizin cikar gelirim sana,
Gozlerini kapatip umutsuzluga dalma,
Olmazlari asar yinede gelirim sana….

Gozden irak gonulden irak deseler bile,
Mesafeler engel olamaz benim sevgime,
Sakin ola gun gelir unutur sanma,
Bu kalp olacak ebediyen sana muptela…,