O kapatır gözlerini,
Ve retinasında siyahi bir düş belirir.
Oysa ben üşürüm;

/ceplerimde can buzum erir...

Kovamam şairlik yanımı, şiirlerimin kalemi kırıktır.
Oysa senden, bir mısraya ihanet beklemek,

/en büyük alçaklıktır...

Seninle hangi şiire başlasam,

/okyanusları kabarırdı, gözlerimin.

Ve ne hikmet bilinmez ki

/imgeleri yitik,

/ünlemleri eksikti bu şiirin.

-bana sözlerini verir misin?-

Sen kapatırsın ben açarım gözlerimi,
Ve öznesiz bir güneş doğurur beni.
Oysa hayal etmek;
Ne kutsaldır bir şiirin baş ucunda.

/ve virgül gibi kıvrılmak,

/beyaz bir kağıdın, tam ortasında.

Söylesene;
Kutsal mıydı uyanmak bir ünlem boşluğunda?
Ve dayamak sırtını büyük bir harf yokuşunda.
Katıksız bir imge işçisiydin sen,

/gözlerin dokuz bakar umuda.

Ve sözlerin çatlamış bir dudak olur,

/tırnaklı heceler durağında.

Dedim ya;
Sen kapatırsın ben açarım gözlerimi,
Ve öznesiz bir güneş doğurur benliğimi.

-bana imgesel güneşler verir misin?-

Oysa;
Kürşad’dan azat, bir kuş olmuştur seninle bahar,

/konmuştur beyaz abasıyla şefkatin dudağına.

Diyemedim “hoşgeldin” diye, bu şiir otağına.

Öyle ya;
Gözleriyle bir mısra yaz deseler, ağlardın,
Boyun eğerdi yüreğin, bir ülkü sonsuzluğunda.

/dil susardı,

/kemiksiz bir senfoniydi havanın dudakta ses hali.

Öznesiz bir kayısı dalıydın sen,
Ve zamirlerinde bir dal asabiyeti.

Oysa;

/ne “can” bir sevdadır, nesirden bir beşiğin hulasası.

Öksürürdün bilirim,
Ölümcül bir şiirde ritim tutarken, öksüz bir çocuk azası.
Adını sen koy ne olur,

/varsın yüklemsiz, devrik kalsın mürekkebi sayfaların.

Biliyorum;
Bir yanı tutuklu kaldı, dal ucunda şahmeran zamanların.
Oysa sarı bir tütün yaprağında kavgacı,

/ve Ankara kadar dardı yüreğin ve bir o kadar acı.

Oysa sen;
Bir şiir üzerine, virgüllü dekorlar koyandın.
Ve miskin halinde bir şairin başucu ilhamıydın.
Nerden gelir aklına bilmem ki,

Itri’nin hüzzam bir bestesinde, düğmelerden kan dökmek,
Ve minik Ayşe’yi “Gül Tokmak” peşine düşürmek.
Kavgasızda olmuyor değil mi?
Hayat işte neylersin?
Dediğin gibi, nasıl ekersen öyle biçersin...

Kapatınca gözlerini,
Sanırım ki duvağına tırnakları düşer “ağabeyin”,
Öpülememiş eller kalır geride,
Ve yarım kalır şiirleri bir çocuğun,
Yarım kalır,dilinde.
Oysa sana hediye tırnaklar biriktirmiştir avuçlarında,
Ve dilimin ceplerinde “Türkçe” hitabeler,

/nasıl gülsün bir çocuk,

/gece gizli ağlarken ölüler...

Ve Kandehar dağlarında namaza durur bir yiğit,

/yönelir mısraları kabeye,

/yönelir dudağında tevhid.

Ne olur ağlama,

/ağlama gözleri nur bağlı körebe.

Dokunsan, uçarı bir “ah” düşer toprağa,
Ve ağlarısın, her şehit haberinde.

Bilirim ben seni,

/sen ışık yılı zamanların kızısın,

Ve rüzgara omuz vermiş bir yüreğin hızısın.
Varsın senden sonra geride, yorgun sorular kalsın.
Ya da bitirilmemiş mısraları bir şiirin.
Gün olur umudun buğday tenli çocukları doğar,

/kuşanır kalemin en keskin halini,

Sana seni anlatan şiirler yazar.
Ama bilemem ki hangisi seni benim kadar anlar...

Söylesene;
Bana düşlerini verir misin?
Varsın dağılsın saçları düşümdeki gelinin,

/tacına baharın üç gülü düşsün,

Üç zamanı, hayat denen buhranın.
Bana Eylül güneşlerini anlatma ne olur,
Esandağ’ı durdurabilirler mi şehadette,

/sahi kim der gökyüzü gurbette.

Bana Eylül gülleri anlatma ne olur,
Yazamam bir gülün hikayesini,

/asamam bir gecenin nihayetini.

Asanları bilirim ancak!
Salyalı ağızlarında kan kusanları,

/ve hükümsüz bir sabaha göz kırpanları...

Bana yitik Eylül’leri anlatma ne olur,
Moraran bilekleri, kanayan yürekleri anlatma!
İşte bundandır sendeki küsüş taş duvarlara,

/can alan sehpalara sitem bundandır.

Bundandır kanaması nesirlerin,

/öznelerin ölmesi bundandır.

/ve sendeki bu suskun hal,

Eylül’den kalandır...

Bana dualarını verir misin?
Bir seccadeye döktüğün gözyaşlarını ya da.
Ya da bozulmamış çocuk gülüşlerini.
Bana ölümleri anlatma ne olur,

/sonsuz bilinmeyenli denklemler çözdürme,

/alt tarafı aralanan yeni bir kapıdır ölüm.

Ya da altın pelerinli bir can telaşıdır.
Ya da işte...Edebiyete münhasır bir ruh kaçışıdır.

Şimdi kapat gözlerini,
Varsın usunda siyahi bir düş belirsin.
Sen selam söyle hayata,

/ceplerimde can buzum erisin.

Alır şairlik yanımı giderim buralardan,
Aldırmam ardımdan ağlamasına şiirlerimin.
Ya da senden emanet bölüşülmemiş imgelerimin.
Bir yanım dilde kalır, nafile.
Bir yanım düşler denizinde.
Sıkıştırıp şairlik yanımı dişime. Giderim...

Giderim;
Mevsimler sonbaharı vurur, aylardan Eylül’dür,

Ve ayrılık;
Beyaz bir kağıdı hançerlemek kadar kötüdür.
Vakit tamam ey imgelerin gönül işçisi,
Uzat ellerini öpeyim.
Eğer öleceksem bir gün,

/tırnaklı tümceler durağında,

/şiir gibi öleyim.

Engin Badem
-acemişair-

Nazarım celp etse de,kokunu duysam bin katre,
Kaldırsam şu perdeyi; seni görsem her dem yine.

O latif ikliminde,dalsam pür nur hayallere,
Sesinle uyansam; kaybolsam yine gözlerinde.

Merhametsiz gece,şafağında kum taneleri,
Altınlar kömür oldu; nerdesin ? Sabır çiçeği.

Ayrılığım gözyaşımla, imzalamış ittifak,
Sevaplarım ahuda,her yanımda kanlı nifak.

Garipliğin masumiyetinde; sızlar vicdanım,
Yüreğime tahtlar kurdu; hüküm sürer hicranım.

Sen gönlümün payitahtı, sensin hücremde cevher,
Lalezarım harap oldu; eğme başını yeter!

Özlemin dağ rüzgarı,acılarımın cilası,
Vuslatındır,dertlerimin lokman hekim şifası.

Ben bir yanan ateşim,gözlerimde alev rengi,
Bana güç ver; kaldır şu başını Sabır çiçeği.

Kokunu duymadan; gitmiyor ki hiç sancılarım,
Vahşetin çöllerinde,soluyordu goncalarım.

Seni anlattım ama gelemedim toprağına,
Hep bir yenisini ekledim;asırlık umuduma.

Senden öğrendim aşkı,senden öğrendim sevmeyi,
Sevgin ruhumun ilacı; gel be Sabır çiçeği.

Her gecenin sabahı, gebedir ak aydınlığa,
Boğuluyorum zulmetten; neden doğmaz ki ziya.

Eli kolumu kırık nerde beklenen nev bahar?
Gözyaşımı tutmaz gayrı, kirpikten parmaklıklar.

Sen Sabır çiçeği; masumiyetin tarihçesi,
Bir kere tur ne olursun,titreyen ellerimi.

Bakışların yol gösterir,yolda kalmış kervana,
Senden gayrı kim merhem, kanayan şu yaramıza.

Oysa sen değil misin? Merhametin tek adresi,
Bir çıkmaz sokaktayım ki kaybettim benliğimi.

Öyle zamanki, görmeden vuruldum gözlerine,
Kaç zamandır hasret kaldım; büyülü nefesine.

Bizi ıssız çöllerde, bırakma bir başımıza,
Bak kırıldı dalım; poyraz çıkınca karşımıza.

Bu aşkın ayrılığı,davet eder Azraili,
Artık sana geliyorum,sana Sabır çiçeği.

Sen varsın görüyorum,o nur kapının ardında,
Gelince saçlarımı okşa, buda yeter bana.

Hiç mümkün mü ki? hasretinle sarılarak yatmak,
Gecenin zemherisinde,gelmek vardı koşarak.

Olsada ellerimde kan,göz pınarlarımda yaş,
"Gel"sesinle; zincirleri kırar bu çileli baş.

Acım firar etmez ki, ceylan telaşında yürek,
Gülüşün yüreciğimin,hangi surlarına denk,

Yangın yeri otağım,yanağımda buz salkımı,
Bir türlü durduramadım,içimdeki kısrağı.

Yüz kızarırsa bahçende,ruhumun ayıbından,
Kurtuluş var mı ? acep, gerçek ölüm buyruğundan.

Sana gelmek arzum,çelik gibi döverek nefsi,
Geldiğimde sil gözyaşım,sil be Sabır çiçeği.

Ve doğmaktır arzum,karanlığımın şafağına,
Zemheriden sıyırıp burcumu,o ilk ezanda.

İstemem! Ardımda kalsın; anam,bacım,gardaşım,
Ben baharın parmak ucunda sana varacağım.

Bir canı daha doğrayıp,gözyaşımdan aşıma,
Künyeme vuslat kazıyıp,koşacağım kapına.

Kaç demdir vuruyor hep,bu onulmaz nurlu sevda,
Yangınıma nar yağar,çığı düşer yollarıma.

Bir ince nazardır,duvarımda tırnak izlerim,
Bir bilsen kaç gecede,gözyaşımdan çay demledim.

Yalnızlık Eylül kadar ıssız, Aralıktan soğuk,
Sen Sabır çiçeği; dallarındır hüznüme kovuk.

Öyle bir sancı işte,çıldırasıya yaşamak,
Her geçen dakika vuslat,ölüm soluk alarak.

Hayatım kış akşamı,ölümüm bahar sabahı,
Pamuktan bir döşek olur,kara toprağın bağrı.

Sorma! Yaşamak varken bu ölmekte niye diye,
Anlardın beni vurulsaydın Sabır çiçeğine.

Ben burada yapayalnız,o şu kapı ardında,
Baksana kaç nurdan kanat,gölge yapar dalına.

Bir dön de bak ardına,hepsi yalan,hepsi dolan,
Bir Sabır çiçeğinde vefa,odur tek solmayan.

ALEMLERİN EN BÜYÜK SABIR ÇİÇEĞİNE İTHAFEN

Engin Badem...
-acemişair-

__şimdi ihbarındayken ruhunu, yaratılmış her melek,
__visalin sinesinde, ganimet sayılırmış seni özlemek!

Şimdi ben;
ak beyaz abasında her sayfaya,
özlemini anlatan resimler yapsam diyorum!
sonra sol cebimde esmer tenli bir sabah
sağ cebimde nur tohumları ile
alıp başıma, sana adanmış tüm sancıları
sana seni anlatan şiirler yazsam diyorum!
sonra şahit olsam;

omuzlarımda ağır telaşına tüm renklerin,
ve yüreğimde intiharına suskun
adı konulmamış bekleyişlerin!

__Şimdi haykırsın aşkını, yaratılmış her melek,
__Visalin sinesinde, ten sayılırmış seni özlemek!

oysa ben;
kimliksiz umutların cezbesinde,
sözlerin maziden düşünce ansızın.
ansızın sarınca rüyalarımı bir Hira sükûneti,
ansızın yüreğimde dağılınca saçları çocuk Musa'nın,
ak yüzün hatırına; ay bölünse diyorum bu gece!
ve en Meryem'si şefkatiyle Cebrail'in avuçlarına
seni müjdeleyen İsa'ar düşse diyorum bu gece!
bu gece serip yüzümü yağmura,
bozup büyüsünü bu şehrin,
tüm tütsüleri yaksam diyorum.
tüm bent yıkıp yüreklerin,
sana esen rüzgâr olsam diyorum.
ellerimde rüstik cemreler!
bakışları kızıl kıyamettir yokluğunun
biliyor musun;
adını ölüm koydum bu suskunluğumun!

__şimdi haykırsın dilde adını, yaratılmış her melek,
__visalin sinesinde, can sayılırmış seni özlemek!

Şimdi ben;
kurumuş gözlerimin mahur sularında
yüzdürüp Nuh'un umut gemisini.
koparıp aşk tufanından, gökyüzünün en mavi delisini
alıp sana geleceğim...
kabul buyur ne olur, kabul buyur
sırtımda İbrahim'den kalma bir aba,
yüreğimde yangınları bu şehrin
bir elim tahtındayken Belkıs'ın
öbür elimde kaldı demeti burukluğun.
biliyor musun;
adını ölüm koydum bu korkunun!

__şimdi haykırsın sevdasını, yaratılmış her melek,
__visalin sinesinde, köz sayılırmış seni özlemek!

Oysa ben;
avuçlarında küçük çakıl taşları sahranın
ağızlarında gülden tebessüm bulutların,
Ebabil sürüleri beslesem diyorum saçlarımda.
sahipsiz cemreler aşkını kuşanırken,
bembeyaz bir uykuya dalsa diyorum gözlerim!
ve aldırmadan omuzlarımda ağırlığına
hırçın korkularımın
başım dizlerinde sana bu asrın güllerini anlatsam diyorum.
anlatsam dinlersin değil mi?
__dinle ey bu kâinatın yaşama sebebi!
__dinle ey varolmanın o en büyük hazinesi!
ruhumu arındırıp, nurunun feyziyle;
celp edip tebessümünü yüreğimin sesine,
kapına geliyorum.
tırnaklarımda kaldı acısı bu boşluğun
yaşamaktan vazgeçtim, ölümü diliyorum.
biliyor musun;
adını ölüm koydum yokluğunun!

__şimdi haykırsın nurunu, yaratılmış her melek,
__visalin sinesinde, derman sayılırmış seni özlemek!

Yıkılsın adına yapılmayan binlerce taç mahal,
yıkılsın, haşmetiyle Kisra!
biliyorum tek ayak izinde can bulur sahra.
yıkılsın istiyorum bu gece
yıkılsın sensizlik kokan
pervasız damlarında sükûnet.
ve darmadağın bir coğrafyada
saçları uzarken ayrılığın, ayrılır mı sanırlar tırnak ile et?
şimdi yol versin rüzgâr,
beni zamansız zamanlarına götürsün bir ışık.
cezbesinde can bulsun, yüreğimdeki kırık.
yol verin bu gece envarında sulh olsun tüm kavgalarım.
evet bu gece;
belki düşümde uyuyan bir can yakalarım.

__şimdi haykırsın ayrılığı, yaratılmış her melek,
__visalin sinesinde, can sayılırmış seni özlemek!

-acemişair-