Ve o gün geldi, İbrahim misali kurban verip sadık kalıp değer verme günüdür.

Biz İsmail isek bizi canından çok seven bir vardı. Kimimzin kulağında şu iki cümleden biri hiç eksik olmamıştır; "Erkek adamın erkek oğlu olur, koş oğlum babana" ya da "kızım olsun da arkamdan ağlayanım olsun, gel annem babana."

Kimimizin aşık olduğu ilk adama, kimimizin ilk kahramanı olan babamıza kurban olsun mu varlığımız bu bayramda?

Ve o gün geldi, İbrahim misali kurban verip sadık kalıp değer verme günüdür.

Ben büyümüşüm yar,

Kendimi senin gözlerinde görürken,
En mutlu günümün senin var olduğun gün olduğunu anladığımda.
Ben büyümüşüm yar,
Okul sıralarına adını kazırken.
Ben büyümüşüm yar,
İlk maaşımda sana aldığım güle bakarken.
Sen yokken bütün arkadaşlarına,
Aradınız mı neyi var neden gelmedi, diye sorduğumda,
Neyin var diye sana gelmeye cesaret edemediğimde,
Ben büyümüşüm yar.

İçimizdeki sonbaharda açılmış kırmızı rengi ile bizi yaza hazırlayan yarene kurban olsun mu varlığımız, bu bayramda?

Ve o gün geldi, İbrahim misali kurban verip sadık kalıp değer verme günüdür.

Bizim olup olmadığını bilmediğimiz, bilmenin bile ne olduğunu bilmediğimiz bir anda bize bahşedilen can rahme düşünce sıcak bir bekleyiş değdi yeni oluşan cana. 9 ay on gün geçtikten sonra en büyük tatlı acıyı verip yeryüzüne gelince verdiğimiz acıya rağmen bizi heyecanla bekleyene anne demek nasip oldu ömrümüzün akabininde.

Bu bayramda annemize kurban olsun mu varlığımız?

Ve o gün geldi, İbrahim misali kurban verip sadık kalıp değer verme günüdür.

En dayanamayacağım dedim anlarda
yüzün belirir üstüme örttüğüm yorganın aralığında
gülümsersin bana gecenin beni boğduğu anda,
sen üzülme diye..

En üzgün ve en gizli anımızda bizi hiç yalnız bırakmayan kardeşimize kurban olsun mu varlığımız bu bayramda?

Ve o gün geldi, İbrahim misali kurban verip sadık kalıp değer verme günüdür.

Bir ucu şiire düşer dostluğun bir ucu aşka. Şiiri ve aşkı bilmeyen bilemez dostluğu, dost olmayınca da şiiri ve aşkı. Bir şiir gibi; ayağa adım olur, dile söz olur, yaraya merhem, omuza dokunuş olur, yeter gelir, iki eli kanda da olsa. Dost, saklayandır, sırtlanandır, paylaşandır.

Bazen yollar dost kılar insanı, bazen dostluklar yola koyar. Dostluk bir yoldur. En korkak olduğumuz anda bile onu gizli gizli takip ederiz onun yolunda. Dostluk saklı bir güçtür.

Tamlayanımız olduğunu bilip de bize bir türlü fark ettirmeyen dosta kurban olsun mu varlığımız bu bayramda?