Başucumda sayıklıyor başıbozuk gece,
Kursağında küflü bekleyişler var odaların.
Ve eşiklerde yarım kalmış sözler…

Cansesim!
Gidişinle binlerce çarmıha gerildi ruhum.
Adından devşirdiğim hecelerle,
Harf harf cesetler giyindim durdum.

Siyahımın şafağı söküyor yine.
Görüyormusun?
Ölüme doğarken, üstüme yıkılıyor bu koca şehir! ...
İnan bana!
Her gün yüzümü döndüm
Küskün güneşe, hep selam durdum.
Değil benden yana âmâ,
Suçsuzum!

Bilmiyorsun,
Sükut lehçem,
Görmüyorsun!

Gözlerimi yıkamalıyken güneşler,
Karanlıklar devriliyor içerime!
Her gece hüznü sürüp kaleme
Gecenin şakağına kırık şiirler sıkıyorum!

Uzun soluklu bir besmele kuşanıp,
Yetişiyorum koşar adım yalnızlığıma.
Yüreğimin tek ganimeti,
Kesif bir düş kırığı ardımda!…

Kanrevan oldu seslerim,
Aşkla doğrandı!
Dilim lâl,
Dilim naçar,
Bir suskuda kilitliyim..

Canımı yaktı geçti yetim gülüşün,
Avuçlarım har kokuyor.
Geceler gözlerimde paramparça,
Uykumdan ince ince kan sızıyor..

Ölümseten bir sesle sendeledim arsız yokluğunda,
Bak işte !sonunda devrildim
Çığırtkan soluklarla ,
Arefesindeyim son nefeslerin..

Artık versen ellerini,
Neye yarar cansesim?
Gözyaşlarımı aralasan,
Neye yarar?
Umudu düşürdüm ellerimden,
Yamayamadın!
Ve ben dağıldım ardından.
Ellerim bir duada asılı kaldı!
Derman/sızım…
…
…

Sen hep gelme!
( aminlerdir benim azığım )