GAZ LAMBASI

Kategoriler:

lambanın itirafı:

bana ilişiyor işte gökte açık pencereden sızan bu ışık
-siz sorular soruyorsunuz, oysa ben yanıtlar yağıyorum-
“kardeşiz” diyor kitab-ı mezar
dirilecek bir canlı
ölecek bir yokluk kadar acımasız yanıtlar yağıyorum
/kardeşlik+unutulsun
varsa cesareti (kurumadan hem de)ezbere aksın sular

imdaaaat!

boğulmak için çok neden-ler
kurutmak için az güneş
dokunmak için çok soğumuş
ısıtmak için yangın yeri bu cehennem-i insan çokluğu
kıpırtısız kalayım
dirilmek için uyanmayı bekleyeyim/güneş doğmasın/ötmesin horoz/
çekip kendimi yastıkların kirli paslı yumuşaklığından
rahatını kaçırayım dünyanın
yalanı nereden biliyorsunuz
ya bu oyunları/cicoza boğun beni
kırılgan olmasın/renk+olsun
durmadan çocuk doğurayım/yalanı bileyim/akayım bu çengisiz-mezarlardan
hem biliyor musunuz kilimlere yazılı o adlarda renk değil artık sevi sözcüklerindeki
o gizli özne
(hani yalanı bilir misin sorusundaki kadar gizli)
/aksın bu mavi karanlık/
akıtsın irini üstüne geciken açık seçikliğin
bekleyenleri görmeden/görüp el sallamadan kaçayım
aksın bu mavi karanlık
çığlığım+ aksın /irin+ coşsun /az +yetinsin /çok+ödensin
beşinci mevkide yol alsın kalanlar /giden+kalsın
şifre+düğümlensin
itiraf edilsin:
kapıları ben aralamadım
gökten düşen elmanın ilki hep bir toprağa değecek/ben bilmedim
yine de ben söylemedim/yüzlerinizde ki takma adlarla daha güzel-siniz-demedim
inanın çok zor olacak bundan sonra her şey/
dünya hüznün kırılgan aynalarında yüzüme ilişen -sır- /demedim

unutmadan:
ama nasıl açıklarım ki bu dayanılmaz kokunun masumiyet- yarası olduğunu(söylemem)
sus-tum(artık biliniyor olmalı)


suç-un itirafı:

“mea culpa!”*

ı

ayaklarına iplerden yol örmüş

sökül diyor /sökül de kusayım utancın kapkara gırtlağına

ayaklarına iplerden yollar örmüş /bilse boşlukta gezinen düğümü

“en içindeki”

(çözülecek karşımda)

ıı

oyluklarıma gizlenen kara çocukların dilindeki türkü

dökül diyor suya /avuçlarımız ak-lansın/

oysa düğüm vurdum-duymaz

su-smuş ak-amaz


ııı

/secdenin alın yazısına dokunuyor

aklıyorum kendimi tanrının günahlarından

(çözülsün dili karşımda)

ıv

düğüm, düğümlendikçe çoğalıyor ip ayaklarında

v

kadrimi bildim

suç-umu ibraz ettim

dilimi düğümledim

elimi keşf-ettim ten evreninde

günümü gördüm

gecemi düş-tüm

yolumu zamanladım

kalbimi durdurdum


…

bıraktım iğdeleri dalında

kokuya eğildim

çiçeği konuştum

(dile gelsin dedim)

..

nerede kalmıştık bu cehennem ateşini yakmada /dilde gezinmede /ıslak toprağın çamurunu tene bulamada /ipi ayağa yol-suz kılmada /susmanın çığlığında /çok kişilik yalnızlıkta

vıı

sökül diyor ipe

-tanrının günahlarını ben işledim- diyorum

/aldırmadan yol oluyor içime

vııı

çatırdasın idil eğlediğim bu-dala

*
suçlu benim!

"..."

"sökül de kusayım utancın kapkara gırtlağına"

muhteşem

yüreğinize sağlık defalarca okudum....