Bu şiir güle

Güneş rengini ışığından
Yakamozlar parıltısını bakışından alır
Karanlık nurundan şeytan kaçar
Geceye hükmünü vurur
Yolda kalmışlara işarettir yıldızlar
Şayet, ay yüzün kadar parlaksa eğer
Vakitsiz susar bülbüller
Güzel sesine tatlı diline hayran kalıp
Lal kesilirler
Bir mucizeye tanık olur kâinat

Gülüşüne mecnundur göğe uzanan dağlar
Başlarını eğip ayaklarına kapanırlar
Seni tespih ve tasdik ederler
Arşa ezelden yazılıdır gül ismin
Hangi çiçeğe kulak versen, der;
LA İLAHE İLLALLAH, MUHAMMEDEN RESULALLAH
Seni zikir eder tüm cümle mahlukat
Senin ismini silecekmiş kimileri
Kinini sakalsız bırakmış kimileri
Kendi kuyularını kazdıklarından habersiz
Küfre kalplerini kaptırmış
Şirke kol kanat açmış
Gizliden kafirliğe adım atmış
Ortalıkta dolaşan iman maskeli imansızlar
Ele veriyor artık sakladıkları
Işığın arkasındaki karanlık yüzleri

Senin aşkın damlayı okyanus
Çekirdeği ulu bir çınar yapar
Senin müjdenle şereflenmiş bir millet
Senin askerin olmayı gurur saymış bir millet
Bir güneş gibi battığı yerden
Yeniden doğar tarihin şafağından

Kıvılcım kafi gelir gönüllerdeki yangına
Suskun yanardağı patlatmaya

Gül kokuyor hala ayak bastığın taşlar
Seccaden olan kızgın kumlar
Çöle vurgun eder aşkın; bulutları
Seni güneşten koruyan
Sensiz öksüz yetim kalan bulutlar
Yağan yağmur değildir artık
Bulutların kanlı gözyaşlarıdır
Sevgine dar gelir şu koca yeryüzü
Gözler kırmızı güllere aşina
Bayrak al, güller kırmızı
Güller mehtabına meftun
Gönüller hasretine vatandır
Gül çehreli peygamberim
Kitabın Kur’an-ı Kerim
Yoluna canlar feda
Nur cemalini görmeyi
Düşte olsa nasip etsin Hüda
Güle adını sordum
Muhammed dedi
Onun ismi sonsuza kadar
Silinmez dedi
O zaman bu şiir güle
Asırların solmayan gülüne
Güllerin Efendisine