Gazze sokaklarında bir çığlık yükseliyor;
Kuteyla’yı vurdular Bağdat sokaklarında.
İstanbul’a kara yağmurlar yağıyor.
Cenin’de bir Yahudi vurulmayı hak ediyor.

Üşüyor Kurtuba kilise dolu sokaklarıyla,
Üstüne Dımeşk kumaşlarından örtülsün bekliyor.
Yok bir Selahaddin Kudüs’ü kurtaracak.
Yetim Kudüs, köle İşbiliye ve Sevilla.

Yüreğimin yarısını Üsküp’te bıraktım.
Yetmez biliyorum şehitlerini hatırlamaya.
Ve Beyrut’ta kaldı diğer yarısı sadece anmaya.
Lübnan duayla başını eğip arınmada.

Cezayir öz yurdum mudur artık?
Değişmiş kimliğiyle Tunus kimin?
Bursa’da kimlikler hangi elin?
Ve Tahran radyosu çalar kimin için?

Körük Medine atıyor içindekileri.
Dönüyor yuvasına Somali gururla.
Mekke sarmalıyor kokusuyla.
Ağlıyor ümmetin mustazaflarına.

Ümmetin coğrafyasında kırmızı karanfiller var şimdi.
Buram buram şehâdet kokar her bir karesi.
Özgürlüktür dolaşmak Afgan zirvelerini.
Ve bir çağrıdır şehâdet.
Kapsar tüm çağları ve nesilleri.

Yemen’den hissedilecek Rahman’ın nefesi.
Kesilecek küffarın soluğu sesi.
Biliyoruz, fethedeceğiz yeniden kalpleri.
Vaad edilenlerin tek tek gerçekleşeceğini.

Kuteyla’yı vurdular Bağdat sokaklarında.
Duyuldu çığlığı burada, İstanbul’da.
Kurtuba çaresiz, Dımeşk umursamamada.
Mekke sesleniyor çağlar ardına.

Kuteyla’yı vurdular burada, hanûmânında.
Kuteyla’yı vurdular.
Sen neredesin?

Abdulmecid DEMİREL

8 Haziran 2007 /23 Cemaziyülevvel 1428 - Cuma