Öfkemi yüzümden veya gözlerimden değil
Hisset ellerimden,gör ki bu gönül
sana artık meyilli değil
Anladım ki anladığını o halde isterim yanımdan süzül

Bu gönül ilhamını neyden aldı neye verdi
Ney ise nefesle önce havaya sonra toprağa
Ayrılık ne acıdır kalbi bir ok misali gerdi de gerdi
Fırladı da yanına kalbinde duymadı ruhunda

Yüce Allah efsunları okumasaydı ruhuna
'Gir şu bedene' diye,dolaşırdı galaksiden galaksiye
Bir kez olsun aklına gelmezdi neyim diye
Ne olduğunu gösterdi,sana en değerli şeyi verdi

'İnsansın sen haydi ete kemiğe bürün' seçme şansın
olsaydı şu koca evrende eğer bir kez olsun
Yine de insan olmayı tercih ederdin binlerce
kez dua ederdin Allah'a 'Sana şükürler olsun'

Bak işte kibir ateşin de söndü benliğinde
iyi ki kaybettin benliğini yoksa
o da olurdu nefsin kölesi kalbinde
işte ney bunu anlatır nefes te olmasa

Tut nefesini ney sana ne anlatır dinle bir an
boş boş bakarsın havaya yere sağa sola
bakarsın neyden ses gelmiyor eğer içinde sen yoksan
gir içine bak bakalım haline ne diyor sana

'Elif! Elif!' diyor 'Teksin bu dünyada aç gözünü
ver nefesini bana haykırayım seni tüm dünyaya,
Ey dünya!o içeride hem de size sesleniyor dinleyin sözünü'
o cansız bile dile geldi,artık bak aynaya

Gör yüzünü burnunu ağzını kulaklarını dudaklarını
farkına var herşeyin ne anlama geldiğini
Ayna seni gösteriyor sanki elleri varmış gibi
ama onun elleride senin ellerin tut haydi