Akademisyen'i çıkarıp Öğretmen'i ekledim. Buyrun, rahat rahat seçin.

Samimiyetle

Doğadaki her şeyin bir müziği olmasına rağmen bunların çoğu sanatsal değildir. Fakat bizde nice sanatçılar dururken, çıkardığı sesler kulağımı tırmaladığı için dinlemekten kaçındığım bir çok kişi "sanatçı" diye maddi manevi el üstünde tutuluyor. Hiç bir üretkenlikleri olmayan, buna rağmen kendilerine astronomik ücretler ödenen, ekonomi ve sosyal adalete darbe vuran hatta kolay yoldan para kazanmaya özendiriciliği ile gençlere kötü örnek olmasıyla elle tutulur hiç bir yanı olmayan sözüm ona "şarkıcı"lık. Bu ülkenin en iyi mesleği...

Tırtıllar asla kahverengi bot giymezler.

Bırakın işi gücü. Çoban oluyoruz...

Basit ve etkili bir anket. Her kalem ayrı bir değerlendirmeyi gerektiriyor. Mesela şu an itibariyle "Öğretmen" birinci. Bu durum acaba memleketteki eğitim eksikliğinin farkındalığından mı geliyor; yoksa insanların ekonomik sıkıntılarını en iyi devlet memuru olarak atıp, aynı zamanda da aylarca tatil yapma hevesinden mi geliyor, düşünmek gerek. Türkiyede en az kitap okuyan meslek dalı "öğretmen"miş (Anket tam olarak böyle miydi, emin değilim. Kusurum varsa affola). Şimdi bu öğretmen olmak isteyen arkadaşlar nasıl öğretmen olacaklar, iyice anlatmalılar kanaatindeyim.

Hırsızlık! Harika. Ahlak kalmamış. Ahlağın kalmadığı yerde din de pek kalmaz. Dinsizlikse felaketi getirir... Buna denecek fazla bir şey yok. Allah sonumuzu hayretsin (Amin).

Para/Banka, başka bir şaşırtıcı kalem. En az oyu bu kalem almış. Ekonomiye, siyasete ve insanların "para"ya karşı olan yargılarını oy sayılarına mukabil düşünmek etkileyici sonuçlar doğuruyor gibi, ne dersiniz?

Ticaret çökmüş. Memur çökmüş. Polis ve Asker fena değil. Burada da ben yine ekonomik öğeleri görüyorum. İnsanlar haysiyetiyle çalışacak ve evlerini geçindirecek maaşlı işlerde olmak istiyorlar.

Yazar, yine çok; ama bunlar tahmin ettiğim kadarıyla yazan kişiler değil, yazmayı isteyen kişiler. Trajik bir durum. Fazla söze gerek yok. Çocukken komiklik oynartık. Bu oyun şöyle oynanırdı. Üç beş arkadaş yan yana gelir, aklı evvelin biri "hadi komiklik oynayalım" derdi. Ortaya birisi çıkar komiklik yapardı, diğerleri de gülerdi. Bu Yazar'lığa oy verenleri böyle görüyorum. Komikler. Tabi hassas bir nokta burası. İki kelam etmenin vermiş olduğu şevkle bu sözlerime saldırmak isteyen aklıevveller çıkabilir. Sorun yaratmak istemiyorum efendim, sorunu göstermek istiyorum.

Oblomovculuk iyi; ama baba parası yiyebilecek kaç kişi var ki memlekette. Traş...

Öğrencilik, favori. Eh, dert yok tasa yok. Evlilik yok, çocuk yok, çoluk yok. Özgürlüğü sonuna kadar yaşayabiliyorsunuz. Dilenen yanlış kapının önünde. Öğrenciye düşen yalnızca kapıyı açmak. Gez, toz. Genç ve güzel öğrencimize hesap soran yok ki... Hakikaten meslekleşen ve her geçen gün artan bir potansiyel. Herkes öğrenciliğe özenir. Galiba bunun sebebi de sorumluluk hissinin az olmasından kaynaklı.

Çoban. En etkileyici sonuç. Bunca bilgi, bunca çöplük, bunca saçmalık. Hepsini bir kalemde silip, çoban olmak ne güzel olurdu, öyle değil mi?

Çoban olup da açlıktan ölen kimse yok; ama şu statüler, roller...

"Çoban"lığa Oskar ödülümü veriyorum. Bu vesileyle de çoban olmayı seçen yaşamından ve gereksiz bir şekilde üstlendiği bütün sorumluluklardan bıkan arkadaşlarımla daha fazla görüşebilmek için koyunları hangi mezrada olduklarını bildirmelerini diliyorum.

çobanlık yapacak boş bir dağ bulursanız banada haber verin
oraları da istila etmediyse insanlar..

bence en güzel meslek alanı uluslar arası ilişkiler.Çünkü Türkiye'nin dışarıyla(Avrupa)baya işi var gibi görünüyo...

arkadaşlar bu devirde ya topçu ya popçu...

üretkenligle kişinin önce kendisine sonrada çevresine fayda sağlayarak yapacagı meslege EN GÜZEL diyebiliriz.

öğretmen-öğrenci ve çoban arasinda tereddütte kaldim.

sebeb eğer bizim halkımız elini kolunu sallayarak rahat bir şekilde geziyorsa heralde güvenliğini sağlyan polislerdir.Polileri çok seviyorum allah onları başımızdan eksik etmesin tüm polislerimize sevgilerimle. iyi akşamlar

ilk ÖSS sınavında bütün öğretmenlik dallarına yetecek puanım vardı.hatta üniversite de okurken tekrar sınava girdim.Bencillik yapıp bir de tercih yaparak yerleştirildim.Ama ne hikmetse gitmek gelmedi içimden.Bu mesleği yapabilmek için insanın çok fedakar olması gerekiyor.Herşeyden önce bu mesleğin hakkının çalışanlar(öğretmenler)tarafından verilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Şartlar iyi olmasada
Ülke için ileriye dönük daha köklü çözümler bulunabilmesi açısında gerekli bilim insanı...

Ben anketi çok sıhhatli bulmadım. Ankete dahil edilmeyen mesleklerin hangi gerekçe ile anket dışı kaldıkları meçhul olmakla beraber ankette yer alan meslek alanlarından hiç birisi diğerine karşı önceliği hak etmiyor. Öğretmenlik mesleğinin önde gitmesi, eğitime önem verilmesi gerektiği yorumunu yaptırmakta ise de sağlık eğitimden sonra mı gelir? Ya da polislerin güvenimizi sağlamaları gözönünde bulundurulduğunda önce güven sonra eğitim mi? Her meslek, doğru kişilerin elinde olduğu sürece hayatımıza dair çok şey kazandırmaktadır. Gelişmiş bir toplum olmanın da temel vizyonu budur. Bu nedenle de anket, hayatı doğru anlamayı test edemiyor.Önemli olan insanların mutlu ve başarılı olacakları meslekleri tercih edebilmeleridir.
Saygılarımla...

Bence en güzel meslek öğrencilik( meslek sayılabilirse) Belki bu bencil kişiliğimden kaynaklanıyordur,bilmiyorum. Ancak işin karşı tarafına geçince,büyüklerin tabiriyle hayata atılınca,herkes seni bi şey sanıyor.Oysa henüz hiçbir şeysin.Kimse sana bi şey öğretmeye kalkmıyor.Hep kendin bulmak,kendin bilmek,kendini bilmek zorundasın. Evet katılıyorum ki sorumluluktan kaçanların cevabıdır öğrencilik. Özgürlüğüne düşkünlerin,memur zihniyetinden sıkılmışların, formalitelerden bunalmışların cevabıdır öğrencilik. Aslında çobanlık da fena değil.Dağ bayır demeden, kaval çalmayı bilmek koşuluyla cazip görünüyor. Ama itiraf etmeliyim ki o koyunun,kuzunun,keçinin her neyse onun sorumluluğu bile bana zor geliyor.

bir öğretmen adayı ve öğretmen anne-babaya sahip bir insan olarak tabiki de öğretmenlik diyorum..bence en kutsal, en vebali çok olan meslek öğretmenlik...ışıltılı gözlerle bana "öğret öğretmenim" diyecek minik insanlarla buluşacağım günü iple çekmekteyim..kendileri minik, dünyaları kocaman, hayatı öğrenmeye çalışırlarken 1-2 denklem öğretmeye çalışmak...işte bütün güzellik bu bence... mesleğime aşığım; tüm kalbimle öğretmenlik diyorum!

...

ALLAHIN en sevgili kulu ve cennetle müjdelenmiş olan İSLAMIN halifesi hz ALİ ra Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum diye buyuruyorsa bizler ömür boyu köle olmalıyız..
tabiiki ÖĞRETMENLİK..
Tüm kalbimle ve bütün öğretmenlerimize saygı ve sevgilerimle..

öğrenmek için öğrenci olmak lazım, efendimizin değişiyle beşikten mezara kadar ilim tahsil ediniz.