Maddesi toprak idi dünyanın öz maddesi
Tekrar toprak olacak vücudun her zerresi

İnsan olma payesi verildi ilk Ademe
Akılla donatıldı Adem erdi erdeme

Meleklere hitaben dedi Rabbül alemin
Tanımını yaparak gelişini Ademin

Halifem olacaktır kudretim izhar eden
Akıl verdim ki ona üstün olacak sizden

Endişe etmekteyiz fesatlar çıkaracak
Korkarız ki bu varlık yere kan akıtacak

Biz seni hamdederiz seni tespih ederiz
Seni Mevla bilerek seni takdis ederiz

Ayrılığın üstadı,sevmelerin ümmisiyim,
Kanat takıp tay etsem de,sürünen buğu benim.

Nazarım celp etse de,kokunu duysam bin katre,
Kaldırsam şu perdeyi; seni görsem her dem yine.

O latif ikliminde,dalsam pür nur hayallere,
Sesinle uyansam; kaybolsam yine gözlerinde.

Merhametsiz gece,şafağında kum taneleri,
Altınlar kömür oldu; nerdesin ? Sabır çiçeği.

Ayrılığım gözyaşımla, imzalamış ittifak,
Sevaplarım ahuda,her yanımda kanlı nifak.

Garipliğin masumiyetinde; sızlar vicdanım,
Yüreğime tahtlar kurdu; hüküm sürer hicranım.

Ne varsa Allahındır gökte ve yerde olan
Elbette gizli değil O dur her şeyi duyan
Açığa vurduğunu O dur mutlaka gören
Gizlesen de kalbinde olanı O dur bilen

Söyle var mı Allahın olmadığı bir mekan
Sorgusuz fiil yoktur dünyada yaptığından
Dilerse ceza veren dilerse bağışlayan
O dur her şeye Kadir O dur en güçlü olan

Peygamber iman etti Rabbinden inenlere
Selam olsun Allaha inanan müminlere
O müminler ki inandı elbette meleklere
Kitap ve Peygambere emir ve nehiylere

Ne kadarda sabretmekten yorulsam
Koşar adımla sen geliyorsun aklıma
O vakit melalimi bir umut kuşatıyor
Ufkum açılıyor kalbim çok ferahlıyor

Senin halinde esrarını koruyan zarafet
Ülfet içinde en bariz sunulandır buket
Tevazu içinde nefeslenilen, her külfet
İhsan için en güzel çağlayandır bereket

Ne çok sayfalar yazılır kitaplarda basılır
İnsandır, bilgiye ulaşmak için okumalıdır
Tahkik için merak şarttır o gayret haktır
Nasip nerede saklıdır tecelli çok farklıdır

Gazze sokaklarında bir çığlık yükseliyor;
Kuteyla’yı vurdular Bağdat sokaklarında.
İstanbul’a kara yağmurlar yağıyor.
Cenin’de bir Yahudi vurulmayı hak ediyor.

Üşüyor Kurtuba kilise dolu sokaklarıyla,
Üstüne Dımeşk kumaşlarından örtülsün bekliyor.
Yok bir Selahaddin Kudüs’ü kurtaracak.
Yetim Kudüs, köle İşbiliye ve Sevilla.

Yüreğimin yarısını Üsküp’te bıraktım.
Yetmez biliyorum şehitlerini hatırlamaya.
Ve Beyrut’ta kaldı diğer yarısı sadece anmaya.
Lübnan duayla başını eğip arınmada.

Kimseye söylemeden kimse diye bir şeyi düşünmeden
Kılavuz aramadan şöyle bir sefer ayarı
Tam ortasından ikiye bölecektim ki hayatı
Önümde masal anlatıcılar belirdi dediler:
Düşmanı denize döken bir atanın ardından
Sefer hazırlığı yapmak aykırıdır yasaya!
‘Yurtta sulh cihanda sulh’
Beni ben dediğim eski mücahitlerin
Tilmizleri ihbar etti anladım
Bilirim çünkü tarih şahittir bildiğim şeye
Kime yitiğini hatırlatan bir şafak yolcusu görünse
İhanet ki tevilli ve trajik bir tirat
Sızlayan vicdanı susturmak meselesi yani
İhbarın diğer adı çok tedbirli ri’cat

Çok oldu karanlığı katık edeli ufkumuza
Tüyü bitmemiş sözlerin hakkı satırlarımızda
Yarım kalmış sevdalar gevelerdik ağzımızda
Biz şehre güceniktik hep,erimeyen karlara
Sanırdık suların çekildiği yerde bekler bizi leyla

Susardık,sesli harfler merhamet etmezdi bize
Yalnız kahır yazardı suskun alfabemizde
Susardık,hüznümüz geceye bizden evvel varırdı
O dilsiz korunakta bir tek leylamız vardı

Bir yokmuşla başlardı bizim masallarımız
Ahımız erişmezdi feleğin huzuruna
Kaf dağına dargındı kanatsız kuşlarımız
Korkular fısıldardık rüzgarın kulağına

ey!
gözlerinde boncuk boncuk olan hasret
gönülde hasretten bir çığ var ama, sabret

ey!
umudu filiz gibi yetiştiren bahçivan
umutlar diriliş olurda şahlanır her an

ey!
ölüp ölüp dirilen cümlede kelam
ruhumu kanatlayıp,uçuran sevdaya selam

adını besteleyip destan yaptım sevgili
alaca karanlıkta yola düştüm sevgili

Gerçeğin kirli uykusundan uyandım,
Düşlerin pamuk ipliğiyle döndüm yüzümü hayata.
Bahar sensizliği kıskanır, hasretin yağmurlarında
Islanır dokunduğum coğrafya
Nemlenir ufkumdaki siyaha çalan deniz
Sana sadece martılara verdiğim yüreğimi verebilirim
Özgürlüğün mavi renginde

Gökyüzü şekil alır bulutların perçeminde
Nazlı nazlı dökülür saçlarıma karlar
Zamandır, avuçlarımdan kayan yıldız
Bir fotoğrafın namütenahi yüzünde
Mahpusluğum demlenir
Gülüşün çıkagelir tozlanmış anıların arasından
Yağmur yağsa da önemli değil
Gözlerim ıslanmıştır çoktan
Sigaramın dumanında bir sabah demlerim iki büklüm
Akşamın tebessümü kızıla vurduğunda odamda

zaman beni sorgulara çekti
kendimi bir mahkum gibi hissttim

rüzgarlar kamçılıyor yüreğimin baharını
ve gök gürültüsü boğuyor hıçkırığımı

siper edip bütün ümitlerimi
ve bürünüp tüm hayallerimi
cephede silah tutan asker gibi
nişan aldım gözlerini

bir ömrün hayalleri tükenirken
enkazında yıllar kaldı