Tevbe; dönmek, rücu etmek, vazgeçmek anlamlarına gelir.İşlenen bir suçtan pişmanlık duyarak vazgeçmek, tevbenin terimsel anlamını oluşturur. Tevbe aslında imana ait makamların ilkidir, insan oluşun idrak edilmesi, Allah’ın mülkünde yaşayışın farkında olunmasıdır.Tevbe acizliği kabullenme, kulluğu içten benimsemedir. Kural, kaide, din, şeriat koyanın Allah olduğunu tasdik ederek, hataen kuralları, kaideleri, dinin ve şeriatın bazı müeyyidelerini ve hadlerini çiğnendiğinin bilincinde olarak tekrar rahmet kapısına dönüş olarak da ifade edilir tevbe…

Tevbe, t-v-b fiilinin mastarı olup, “dönmek, vazgeçmek, terk etmek, ayrılmak” manalarına gelir.Bu fiil, değişik kullanım şekillerine göre bunlardan farklı manalara da sahiptir. Mesela, Kur’an-ı Kerim’de kendi başına veya “ila” harf-i ceriyle zikredildiğinde, kulun bütün samimiyeti ile hata ve günahlarından pişman olup Rabbin’e dönerek O’ndan af ve mağfiret dilemesini; “ala” harf-i ceriyle zikredildiğinde ise, Allah’ın, günahları terk ederek kendisine dönen kuluna af, mağfiret, lütuf ve nimetleriyle muamele edip onun tevbesini kabul buyurmasını ifade eder.